Özlemin Sessiz Çığlığı

Gizli Manolya
Bana soruyorlar hep, kim o kalbimde yatan,
Adını söylemem, gizli kalsın hayattan.
Bir gün mecbur kalırsam fısıldamaya,
“Manolya” derim sana, bilmesin bu dünyada.

Ne sen kendini bil, ne de çevrem öğrensin,
İçimde saklı sevdam kimselere görünmesin.
Çünkü bilirsen sen de, yazık eder gidersin,
Benim gizli baharım, dalında solmasın.