Kendine Gel

KENDİNE GEL
Ruhun Köklerine Yolculuk
Bir gün gelir, sabah kalkar ve aynaya bakarsın. Ama tanımadığın bir yüz
görürsün.
O yüz senin. Ama sen değilsin.
Yıllarca başkalarının beklentileriyle büyüdün. Sevilmek için sustun.
Görülmek için uyum sağladın. Kırılmamak için taşlaştın. Ve bir sabah fark
ettin: O kadar çok şey taşıdın ki, içinde kendine yer kalmadı.
Bu kitap sana iyi hissettirmek için yazılmadı.
Sana doğru soruları sormak için yazıldı.
Neden hâlâ olduğun kişi olmayı seçiyorsun? Hangi acıya tutunuyorsun?
Kimse bakmadığında kim oluyorsun?
Bu sorular acıtır. Ama acıtan şey, zaten içinde yaralıdır.
Kendine Gel, bir psikoloji kitabı değil; bir itiraftır. Yıllarca susturulan bir
sesin sayfaya dökülmesidir. İçinde büyüdüğün ama adını koyamadığın o
ağırlığın; onay açlığının, nankörlüğün, sahte iyiliğin, yalanla örtülü feda-
kârlığın ilk kez bu kadar açık yazıldığı bir yüzleşmedir.
Carl Jung’dan Mevlânâ’ya, Frankl’dan İbn Arabi’ye kadar uzanan derin bir
bilgelik zinciri, burada senin hayatının diline çevriliyor. Ama teorik değil;
yaşanmış, sızlanmış, gecenin üç buçuğunda yazılmış bir dille.
Bu kitabı okurken belki kızarsın. Belki ağlarsın. Belki bir sayfada durak-
sayıp uzun süre bakarsın; çünkü orada yazan şeyin tam adını ilk kez
görürsün.
O an, iyileşmenin başladığı yerdir.
Son sayfaya geldiğinde bir çözüm bulamayabilirsin. Ama bir şey kesin
olacak: Bir daha kendine "İyiyim" diye yalan söyleyemeyeceksin.
Ve bu dürüstlük, her şeyin başıdır.
______
"Yazmak, sadece kelimeleri bir araya getirmek değil; kendini bir araya ge-
tirmektir."
Veysi ÇABALAR