Kendine Gel

Bir gün gelir, sabah kalkar ve avnaya bakarsın ama tanımadığın bir yüz görürsün: O yüz senin ama sen değilsin.

Yıllarca başkalarımın beklentileriyle büyüdün. Sevilmek için sustin.

Görülmek için uyum sağladım. Kırılmamak için taşlaştım. Ve bir sabah fark ettin: O kadar çok şey taşıdın ki, içinde kendine yer kalmadı.

Bu kitap sana iyi hissettirmek için yazılmadı

Sana doğru soruları sormak için yazıldı.

Neden hålő oldugun kisi olmayı seçiyorsun? Hangi actya tutunuyorsun?

Kimse bakmadığında kım oluyorsun?

Bu sorular acıtır. Ama acttan şey, zaten içinde yaralıdır.

Kendine Gel, bir psikoloji kitabı değil; bir itiraftır. Yıllarca susturulan bir sesin sayfaya dökülmesidir. İçinde büyüdüğün ama adım koyamadığın o ağırlığın; onay açlığının, nankörlüğün, sahte iyiliğın, yalanla örtülü fedakarlığın ilk kez bu kadar açık yazıldığı bir yüzlşmedir.

Carl Jung'dan Mevlana'ya, Frankl'dan Ibn Arabi 'ye kadar uzanan derin bir bilgelik zinciri, burada senin hayatının diline çevriliyor. Ama teorik değil; yaşanmış, sızlanmış, gecenin üç buçuğunda yazılmış bir dille.

Bu kitabı okurken belki kızarsın. Belki ağlarsım. Belki bir sayfada durak-

sayıp uzun süre bakarsın; çünkü orada yazan şevin tam adını ilk kez görür- sün. O an, iyileşmenin başladığı yerdir

Son sayfaya geldiğinde bir çözüm bulamayabilirsin. Ama bir sey kesin olacak: Bir daha kendine "İyiyim" diye yalan söyleyemeyeceksin.

Ve bu dürüstlük, her şeyin başıdır.

"Yazmak, sadece kelimeleri bir araya getirmek değil; kendini bir araya getirmektir."

Veysi ÇABALAR